நீங்க இப்போ எங்க உக்காந்து இருக்கீங்க? ஒருவேளை உங்க ரூம்ல ஒரு அமைதியான நாற்காலியில எந்த அசைவும் இல்லாம உக்காந்து இருக்கோம்னு நீங்க நினைக்கலாம்? ஆனா வந்து நீங்க அமைதியா இருக்கிற இந்த நொடியில கூட ஒரு பிரம்மாண்டமான விண்கலத்துல ஏறி வினாடிக்கு பல 100 மீட்டர் வேகத்துல ஸ்பேஸ்ல பயணம் செஞ்சிட்டு இருக்கீங்கங்கிறதுதான் நிஜம். ஆமா, அந்த விண்கலத்தோட பேருதான் பூமி. நம்ம பூமி தன்னத்தானே அதிவேகமா சுழன்றுட்டு இருக்கு இல்லையா? கண்டிப்பா. அதுமட்டுமில்லாம அப்படி ஒரு பிரம்மாண்டமான பாறை விண்வெளியில சுழலும் போது ஒரு மிகப்பெரிய காந்த புலத்தையும் தன்னோடு சேர்த்து சுமந்துட்டே போகுது. இது நம் கண்ணுக்கு தெரியாத ஒரு மாபெரும் ஆற்றல். கரெக்ட். இங்குதான் நமக்கு ஒரு சுவாரசியமான கேள்வி வருது. இந்த பூமியோட சுழற்சியையும் அதோட சேர்ந்த சுழலும் காந்த புலத்தையும் பயன்படுத்தி நம்மால நேரடியா கரண்ட் அதாவது மின்சாரத்தை உருவாக்க முடியுமா? இது ரொம்ப பழைய கேள்விதான். 1832-ல இயற்பியல் மேதையான மைக்கேல் ஃபாரடே இதே கேள்வியை கேட்டு சில எக்ஸ்பெரிமெண்ட்ஸ் செஞ்சு பார்த்தாரு. செஞ்சு பார்த்துட்டு இது இயற்பியல் விதிகளின் படி சாத்தியமே இல்லைன்னு ஒரு பெரிய முற்றுப்புள்ளியை வச்சுட்டாரு. ஆமா தானே? ஆமாம். ஆனா இந்த 2025ல பிசிகல் ரிவ்யூ ரிசர்ச் அப்படிங்கிற ஒரு புகழ்பெற்ற அறிவியல் இதழ்ல வெளியான ஒரு புது ஆய்வு அந்த 200 வருஷ முற்றுப்புள்ளியை உடைச்செறிஞ்சிருக்கு. அடா 200 வருஷமா முடியாதுன்னு சொன்னதை எப்படி செஞ்சாங்க? கிறிஸ்டோஃபர் சைப்பா மற்றும் அவரோட குழு செஞ்ச இந்த ஆராய்ச்சி இயற்பியல் விதிகளில் இருக்கிற ஒரு சின்ன ஆனா ரொம்ப முக்கியமான கணித ஓட்டையை அதாவது ஒரு மேத் லூப் ஹோலை பயன்படுத்தி பூமியோட சுழற்சியிலிருந்து நேரடியாக மின்சாரத்தை உருவாக்கி இருக்காங்க வாவ், இத பத்தி தான் இன்னைக்கு நம்ம ஆழமான அலசல்ல பார்க்க போறோம். கேட்க உங்களுக்கே இது ஆச்சரியமா இருக்கும். சூரிய ஒளியோ, காற்றோ, நிலக்கரியோ எதுவுமே தேவையில்லாம வெறும் பூமி சுத்துறத மட்டுமே வச்சு இயங்குற ஒரு பேட்டரிய கற்பனை செஞ்சு பாருங்க. அதுவும் சார்ஜ் செய்யவே தேவையில்லாத ஒரு பேட்டரி. எக்ஸாக்ட்லி. இது எப்படி சாத்தியமாச்சு? ஃபாரடே மாதிரி ஒரு மேதை இது முடியாதுன்னு சொல்ல என்ன காரணம்? அங்க நிஜமாவே என்ன இயற்பியல் பிரச்சனை இருந்துச்சு? வாங்க அலசலாம். சரி, அந்த பிரச்சனையை புரிஞ்சுக்க ஒரு உலோகத்துக்குள்ள அதாவது ஒரு கண்டக்டர்க்குள்ள நடக்கிற ஒரு கண்ணுக்கு தெரியாத போராட்டத்தை நம்ம கவனிக்கணும். ஓகே, கொஞ்சம் டீடைலா சொல்லுங்க. பூமியோட காந்த புலம் பாத்தீங்கன்னா பெரும்பாலும் சமச்சீரானது. அதாவது சிமிட்ரிக்கல் m=0ன்னு சொல்லுவாங்க. இந்த காந்த புலத்துக்குள்ள பூமியோட சேர்ந்து சுத்துற எந்த ஒரு உலோகத்துக்குள்ளயும் இருக்கிற எலக்ட்ரான்கள் ஆமா, இது இயற்பியல்ல லாரன்ஸ் விசைன்னு சொல்லுவாங்க, வி கிராஸ் பி. ஒரு காந்தப்புலத்துக்குள்ள வேகம் இருக்கும்போது எலக்ட்ரான்கள் மேல ஒரு போர்ஸ் ஆக்ட் ஆகும். சரி, எலக்ட்ரான்கள் தள்ளப்பட்டா அதுங்க நகர ஆரம்பிக்குமே, எலக்ட்ரான்கள் ஓடுனாலே அது மின்சாரம் தானே, அப்புறம் ஏன் கரண்ட் கிடைக்காதுன்னு ஃபாரடே சொன்னாரு? நீங்க சொல்ற மாதிரி தியரி படி எலக்ட்ரான்கள் தொடர்ந்து ஓடணும். ஆனா பிராக்டிகலா அங்க ஒரு பெரிய முட்டுக்கட்டு இருக்கு. அந்த லாரன்ஸ் விசையால எலக்ட்ரான்கள் தள்ளப்பட்டதும் ஒரு வினாடியோட 100 கோடியில ஒரு பங்கு நேரத்துக்குள்ளேயே அவ்வளவு வேகமாவா? ஆமா பவர் மைனஸ் 11 செகண்ட்ஸ்ல அந்த எலக்ட்ரான்கள் உலோகத்தோட ஒரு விழும்புல போய் மொத்தமா தேங்கிடும். அப்படி தேங்குற எலக்ட்ரான்கள் உடனே ஒரு மின்னழுத்த சுவரை உருவாக்கிடும். ஓ, ஒரு எலக்ட்ரிக் வால் மாதிரி ஃபார்ம் ஆயிடும். கரெக்ட். அந்த சுவர் என்ன பண்ணும்னா எலக்ட்ரான்களை தள்ளுன அதே லோரன்ஸ் விசைக்கு சமமா ஆனா ஆப்போசிட் டைரக்சன்ல ஒரு தள்ளுதலை உருவாக்கும். v க்ராஸ் b-யும் டெல் v-யும் ஈக்குவல் ஆயிடும். இத நான் இப்படி புழிஞ்சுக்கலாமா? இப்போ ஒரு வாளியில தண்ணி இருக்கு. நான் என் கையால அந்த தண்ணிய வேகமா தள்றேன். சரி. தண்ணி முன்னாடி போய் வாளியோட மறுபக்க விளிம்புல மோதுது. மோதுன தண்ணி உடனே திரும்பி வந்து நான் தள்ற விசைக்கு எதிரா ஒரு அழுத்தத்த கொடுத்து தன்ன பேலன்ஸ் பண்ணிக்குது. நான் எவ்வளவுதான் தள்ளினாலும் தண்ணி ஒரு நொடியில சமநிலைக்கு வந்துடுது இல்லையா? எக்ஸாக்ட்லி ரொம்ப சரியான ஒப்புமை. எலக்ட்ரான்களும் இதேதான் செய்யுது. அதுங்க ரொம்ப வேகமாக தங்களை மறுசீரமைச்சுக்கிட்டு அந்த லோரன்ஸ் விசையை முழுமையாக கேன்சல் பண்ணிடுது. ஓஹோ, உள்விசையும் வெளிவிசையும் சமமாயிடுறதால எலக்ட்ரான்கள் ஓடுறத நிறுத்திடுது. ஆமா, அதனாலதான் தொடர்ச்சியான மின்சாரம் நமக்கு கிடைக்கவே கிடைக்காது. ஃபாரடே இதனாலதான் இத சாத்தியமே இல்லன்னு முடிவுக்கு வந்தாரு. அப்படி என்றால் அந்த முடியாதுங்கிற சுவரை சைபா குழு எப்படி உடைச்சாங்க? எலக்ட்ரான்கள் தன்னை பேலன்ஸ் பண்ணிக்கிறதை எப்படி தடுத்தாங்க? 2016-லேயே இந்த விஞ்ஞானிகள் ஒரு ஐடியாவை முன் வச்சாங்க. அதாவது எலக்ட்ரான்கள் ஒரு விளம்புல போய் தேங்கி சுவரை எழுப்புறதுதானே நமக்கு பிரச்சனை? ஆமா, தேங்காம இருந்தா கரண்ட் கிடைச்சுட்டே இருக்கும். அதான் அவங்களும் யோசிச்சாங்க. அந்த எலக்ட்ரான்களை ஒரு முடிவில்லாத சுழற்பாதையில ஓட வச்சா என்ன நடக்கும்னு சிந்திச்சாங்க. எலக்ட்ரான்கள் தேங்குறதுக்கு ஒரு இடமே கொடுக்காம, அது ஒரு பிரமைக்குள்ள சிக்க வைக்கிற மாதிரி ஒரு கணித ஓட்டையா அவங்க கண்டுபிடிச்சாங்க. எலக்ட்ரான்களை சமன்படுத்த விடாம சுற்ற விடுறதா? கேக்குறதுக்கு ரொம்ப நல்லா இருக்கு, ஆனா நிஜத்துல ஒரு இரும்போ அல்லது உலோகத்துக்குள்ளயோ இதை எப்படி செய்ய முடியும்? அதுக்கு ரெண்டு ரொம்ப கடுமையான கண்டிஷன்ஸ் தேவைப்பட்டுச்சு. முதலாவது அந்த பொருளோட வடிவம். அவங்க ஒரு சாதாரண வயரையோ இல்ல ஒரு உலோக கட்டியோ யூஸ் பண்ணல. வேற என்ன வடிவம் யூஸ் பண்ணாங்க? உள்ளே வெற்றிடமா இருக்கிற ஒரு உருளை வடிவ குழாய், அதாவது ஒரு சிலிண்ட்ரிக்கல் ஷெல்ல பயன்படுத்துனாங்க. ஏன்னா ஒரு குழாயோட அமைப்பு எலக்ட்ரான்கள் மையத்துல குவிவதை தடுத்துடும். ஓ! அப்போ எலக்ட்ரான்கள் குழாயோட சுவர்லயே சுத்தி சுத்தி வர வேண்டிய ஒரு கட்டாயம் உருவாயிடும். கரெக்ட். சரி, குழாய் வடிவம் வந்து ஒரு ஓடுதளத்தை கொடுத்துடுச்சு. ஆனா எலக்ட்ரான்கள் அந்த வட்டப்பாதையில கூட ஒரு பக்கமா போய் தேங்கிடலாமே? அங்கதான் அந்த ரெண்டாவது கண்டிஷன் வருது. அந்த பொருளோட தன்மை, அவங்க பயன்படுத்துற பொருளோட மேக்னெட்டிக் ரெனால்ட்ஸ் நம்பர், அதாவது காந்த ரெனால்ட்ஸ் எண், ஒன்னை விட கம்மியா இருக்கணும். ஒன்னை விட கம்மியானா அதோட அர்த்தம் என்ன? அதாவது அந்த பொருளுக்குள்ள காந்த மாற்றங்கள் நடக்கும்போது எலக்ட்ரான்கள் மிக மிக மந்தமா செயல்படணும். எலக்ட்ரான்களோட வேகம் குறைக்கப்படணும். ஓஹோ, அப்போ அதுங்க சுவரை எழுப்புறதுக்குள்ள பூமியோட சுழற்சியால ஏற்படுற காந்தப்புல மாற்றம், அதை மறுபடியும் வேற திசையில தள்ளிடனும். எக்ஸாக்ட்லி. ஆஹா, எலக்ட்ரான்களுக்கு முடவில்லாத ஓடிதளத்தை கொடுத்துட்டு, அதே சமயம் அதோட வேகத்தையும் குறைச்சிடுறாங்க. இதனால அதுங்களால ஒருபோதும் சமநிலைக்கு வரவே முடியறதில்ல. ஒரு விசை தொடர்ந்து தள்ளிக்கிட்டே இருக்கு, மின்சாரம் கிடைச்சுக்கிட்டே இருக்கு. ரொம்ப சரியா புடிச்சிட்டீங்க. இதுதான் அந்த இயற்பியல் ஓட்டை. அதாவது கர்ல் ஆஃப் v க்ராஸ் b நாட் ஈக்குவல் டு ஜீரோ. தியரி எல்லாம் சரி. ஆனா இதை பிராக்டிகலா எக்ஸ்பெரிமெண்ட் செஞ்ச நிரூபிக்க அவங்க ஒரு பிரத்யேகமான பொருளை தேட வேண்டி இருந்துச்சு. அந்த மெட்டீரியல் பேர் என்ன? அவங்க மேங்கனீஸ் ஜிங்க் ஃபெரைட் அப்படிங்கிற ஒரு பொருளை தேர்ந்தெடுத்தாங்க. m100 மெட்டீரியல்ன்னு சொல்லுவாங்க. இது காந்தத்தன்மை கொண்ட ஒரு பொருள், ஆனா கரண்ட்ட ரொம்ப ரொம்ப மந்தமாதான் கடத்தும். எந்த அளவுக்கு மந்தமா கடத்தும்? ஒரு கடல் நீர் எந்த அளவுக்கு மின்சாரத்தை கடத்துமோ, அதே அளவுதான் இதுவும் கடத்தும். வாவ்! அதாவது எலக்ட்ரான்களை மந்தமாக்கத் தேவையான அந்த ரெனோல்ஸ் எண் கண்டிஷனுக்கு இது ரொம்ப கச்சிதமா பொருந்துது. சரி, எக்ஸ்பெரிமெண்ட்டை எப்படி செட்டப் பண்ணாங்க? இந்த மாங்கனேஸ் ஜிங்க் ஃபெரைட்ல 29.9 சென்டிமீட்டர் நீளமுள்ள உள்ளே வெற்றிடமான ஒரு உருளை வடிவ குழாயை உருவாக்கினாங்க. தோராயமா ஒரு அடி நீளம்னு வச்சுக்கோங்களேன். சரி. இந்த குழாயை பூமியோட சுழற்சி அச்சுக்கும் காந்த புலத்துக்கும் சரியா சிங்குத்தா அதாவது ஜீரோ டிகிரி கோணத்துல இருக்கிற மாதிரி ஒரு மரத்தாலான மேஜை மேல வச்சாங்க. மரம் மேஜை. ஏன் அது ரொம்ப முக்கியமா? ஏன்னா சுற்றில எந்த ஒரு உலோக தொடர்பும் இருந்திடக்கூடாதுங்கிறதுல அவங்க ரொம்ப கவனமா இருந்தாங்க. எந்த வயரும் குழாய தொடல. பேட்டரியால இயங்குற மிகத் துல்லியமான வோல்ட் மீட்டர்களை மட்டும் இணைச்சு அளவிட்டாங்க. என்ன ரிசல்ட் கிடைச்சது? ஃபாரடேவோட சுவர் உடைஞ்சுதா? ஆமா, அந்த செட்டப்ல இருந்து தொடர்ச்சியான 17.3 மைக்ரோவோல்ட் டிசி மின்னழுத்தமும் 25.4 நானோ ஆம்பியர் மின்னோட்டமும் உற்பத்தியானது அவங்க சக்சஸ்ஃபுல்லா அளவிட்டாங்க. சூப்பர். எந்த எக்ஸ்டர்னல் பவரும் இல்லாம பூமி சுழள்றதால மட்டுமே உருவான மின்சாரம் அது. ஒரு நிமிஷம் பொறுங்க. எனக்கு இதுல ஒரு சின்ன சந்தேகம் வருது. வெறும் ஒரு அடி நீளமுள்ள ஒரு குழாய ஒரு மரமேஜை மேல வச்சுட்டு அதுல இருந்து 17 மைக்ரோ வோல்ட் கரண்ட் வருதுன்னு சொன்னா அது எப்படி ஈஸியா நம்புறது? ஏன் அப்படி கேக்குறீங்க? 17 மைக்ரோ வோல்ட் அப்படிங்கிறது ரொம்ப ரொம்ப சின்ன அளவு. நம்ம சுத்தி உள்ள வேற ஏதோ ஒரு மின்காந்த கதிர்வீச்சால நடக்கிற தந்திரமா இது இருக்கக்கூடாதா? அதாவது ஒரு குறுக்கீடுன்னு சொல்றீங்களா? ஆமா, பக்கத்து ரூம்ல இருக்கிற வைஃபை ரவுட்டரோ இல்ல செவுத்துல ஓடுற வயர்களோ அந்த வோல்ட் மீட்டரை ஏமாத்தி இருக்கலாம் இல்லையா? இது நிஜமாவே பூமியோட சுழற்சியால தான் வந்துச்சுன்னு எப்படி இவ்வளவு உறுதியா சொல்றாங்க? நீங்க கேட்கிறது மிகச் சரியான கேள்வி. ஒரு நல்ல இயற்பியலாளர் எல்லா சாத்தியக்கூறுகளையும் சந்தேகிக்கணும். ஆய்வாளர்களும் இதேதான் செஞ்சாங்க. இது பூமியோட சுழற்சியாலதான் நடக்குதுன்னு கன்ஃபார்ம் பண்ண அவங்க அந்த அமைப்பை அப்படியே 180 டிகிரி கோணத்துல அதாவது நேர் எதிரா திருப்பி வச்சு பரிசோதிச்சாங்க. ஓ, இருங்க நான் கெஸ் பண்றேன். ஒருவேளை பக்கத்து ரூம்ல இருக்கிற வைஃபையோ இல்ல வேற காந்த புலமோ காரணமா இருந்தா, குழாயை திருப்பும் போது பெரிய மாற்றம் எதுவும் இருக்காது. கரெக்ட். ஆனா இது பூமியோட காந்த புலத்தால நடக்குதுன்னா, குழாயை நேர் எதிரா திருப்பும் போது எலக்ட்ரான்கள் ஓடுற திசையும் நேர் எதிரா மாறணும். அதாவது வோல்டேஜ் மைனஸ் 17-லிருந்து பிளஸ் 17-க்கு மாறி இருக்கணும். அப்படித்தானே? உங்க கணிப்பு நூற்றுக்கு நூறு சரி. முதல்ல மைனஸ் பதினேழு புள்ளி மூன்று மைக்ரோவோல்ட்டா இருந்துச்சு, நூற்றி எண்பது டிகிரி திருப்புன உடனே அது கச்சிதமா பிளஸ் பதினேழு புள்ளி மூன்று மைக்ரோவோல்ட்டா மாறிடுச்சு. வாவ்! அது மட்டுமல்ல, அதை 90 டிகிரி அல்லது 270 டிகிரில, அதாவது பூமி சுழலும் திசைக்கு இணையா திருப்புனப்போ, வோல்ட் மீட்டரோட அளவு சரியா பூஜ்ஜியமா மாறிடுச்சு. அருமை, குழாயோட திசையை மாத்தும் போது மின்னெழுத்தமும் திசை மாறுது, இணையா வச்சா பூஜ்ஜியமாகுது. வேற ஏதோ குறுக்கீடுகள் காரணமா இருந்தா, இந்த மாதிரி துல்லியமான கோணங்கள்ல இயற்பியல் விதிகளின் படி மாறாது. உண்மைதான், ஆனால் விஞ்ஞானிகளோட சந்தேகம் இதோட தீர்ந்து விடல. இதில் அவங்களுக்கு இருந்த மிகப்பெரிய சவால் சுற்றியுள்ள வைஃபை கதிர்வீச்சுகள் இல்லை. அறையோட வெப்பநிலை. டெம்பரேச்சரா? ஆமா, இதை இயற்பியல்ல சீபேக் விளைவு. அதாவது சீபெக் எஃபெக்ட்னு சொல்லுவாங்க. சீபெக் விளைவா? அது எப்படி இங்க குறுக்கிடும்? குழாயில கரண்ட் வர்றதுக்கும் ரூம் டெம்பரேச்சருக்கும் என்ன சம்மந்தம்? எந்த ஒரு கடத்தியோட ரெண்டு முனைகளுக்கும் நடுவுல ஒரு சின்ன வெப்பநிலை வித்தியாசம். அதாவது டெல்டா டி இருந்தா கூட அது ஒரு சின்ன மின்னெழுத்தத்தை உருவாக்கும். இதுக்கு பேர்தான் சீபெக் விளைவு. ஓ வெப்பம் கூட கரண்ட் உருவாக்குமா? ஆமா. இந்த எக்ஸ்பெரிமெண்ட்ல பயன்படுத்தப்பட்ட மாங்கனி சிங்க் பொருளுக்கு இந்த சீபெக் சென்சிட்டிவிட்டி ரொம்ப ரொம்ப அதிகம். மைனஸ் 417 மைக்ரோவோல்ட் பர் கெல்வின். அப்படின்னா இதோட அர்த்தம் என்னன்னா யாராவது லேப் கதவை திறக்கும்போது ஒரு முனையில லேசான குளிர்ந்த காத்து பட்டா கூட போதும் அதுவே 100 மைக்ரோ வோல்ட் வரைக்கும் வோல்டேஜ் ஈஸியா உருவாக்கிடும். அட கடவுளே, அப்படி என்றால் அவங்க அளவிட்ட அந்த 17 மைக்ரோவோல்ட் பூமியோட சுழற்சியால உருவானது தானா இல்ல அறையில ஏற்பட்ட லேசான வெப்பமாற்றத்தால உருவானதான்னு ஒரு பெரிய சந்தேகம் வந்துருமே. கண்டிப்பா. ஒரு சின்ன மூச்சு காத்து பட்டா கூட மொத்த ரிசல்ட்டும் மாறிடுமே. இதை எப்படி அவங்க டிஃபரென்ஷியேட் பண்ணி காட்டுனாங்க? அதுக்காகத்தான் அவங்க கண்ட்ரோல் எக்ஸ்பெரிமெண்ட்ஸ் அதாவது கட்டுப்பாட்டு பரிசோதனைகளை ரொம்ப தீவிரமா டிசைன் பண்ணாங்க. முதல்ல குழாயோட ரெண்டு முனைகளிலும் டெம்பரேட்டர் சென்சார்களை பொருத்தி வெப்பநிலையை தொடர்ந்து மானிட்டர் பண்ணிக்கிட்டே இருந்தாங்க. ஓகே. அப்புறம் குழாய்க்கு பதிலாக அதே பொருளாலான ஒரு திண்ம உருளையை அதாவது சாலிட் சிலிண்டரை வச்சு பரிசோதிச்சாங்க. உள்ளே வெற்றியிடமில்லாத ஒரு முழுமையான அடைக்கப்பட்ட சிலிண்டர். ஓஹோ எனக்கு புரியுது. திண்ம உரளைனா அதோட மையத்துல வெற்றிடம் இல்ல. அதனால எலக்ட்ரான்கள் முடிவில்லாத சுழற்பாதையில ஓட முடியாது. எக்ஸாக்ட்லி. அதுங்க ஈஸியா ஒரு விளும்புல தேங்கி சுவரை எழுப்பிடும். அதனால பூமியோட சுழற்சியால உருவாகுற மின்சாரம் அதுல பூஜ்ஜியமாக்கிடும். அப்படி என்றால் அந்த திண்ம உரளையில என்ன மின்னழுத்தம் கிடைக்குதோ அது முற்றிலும் சீபெக் விளைவால அதாவது வெப்பநிலை மாற்றத்தால மட்டுமே உருவானதுன்னு அவங்க கண்டுபிடிச்சிடலாம். ரொம்ப சரியா சொன்னீங்க. திண்ம உருளையில அவங்களுக்கு பூமியோட சுழற்சி மின்னழுத்தம் கிடைக்கல. மாறாக ரூம் டெம்பரேச்சரால ஏற்படுற சீபெக் வோல்டேஜ் மட்டுமே கிடைச்சது. அதை அவங்க துல்லியமா அளந்து தங்களோட ஒரிஜினல் ரிசல்ட்ல இருந்து மைனஸ் பண்ணிட்டாங்க. ஒரு பெரிய தடையை ரொம்ப சிம்பிளான லாஜிக் மூலமா உடைச்சிருக்காங்க. வேற என்னென்ன கண்ட்ரோல்ஸ் செஞ்சாங்க? அடுத்து காந்த ரெனால்ட்ஸ் எண் அதிகமாக இருக்கிற ஒரு பொருளை வச்சு இதே பரிசோதலை செஞ்சாங்க. மியூமெட்டல் அப்படிங்கிற அந்த பொருள்ல எலக்ட்ரான்கள் ரொம்ப வேகமாக செயல்படும். அப்போது மின்னழுத்தம் பூஜ்ஜியமாகவே இருந்துச்சு. ஓ! எலக்ட்ரான்கள் வேகமா இருந்தா கரண்ட் வராதுன்னு ப்ரூவ் பண்ணிட்டாங்க. ஆமா. இது மட்டுமில்லாம இருட்டுல ஜன்னல்களே இல்லாத பேஸ்மெண்ட் லேப்ல இத செஞ்சாங்க. எல்லாவற்றுக்கும் மேல ஒட்டுமொத்த செட்டப்பையும் ஒரு ஃபாரடே கூண்டுக்குள்ள அதாவது ஃபாரடே கேஜ்க்குள்ள வச்சு டெஸ்ட் பண்ணாங்க. ஃபாரடே கூண்டுக்குள்ள வச்சா என்ன ஆகும்? அது என்ன செய்யும்? ஃபாரடே கூண்டுங்கிறது வெளி மின்புலங்களை உள்ள விடாமல் தடுக்குற ஒரு மெட்டல் ஷீல்ட். 60 ஹர்ட்ஸ் ஏசி இடையூறுகள் மாதிரி வெளியிலிருந்து வர்ற நாய்ஸ அது தடுத்துரும். ஓகே அப்போ ரிசல்ட் என்னவா இருந்துச்சு? அவங்க அந்த அமைப்பை கூண்டுக்குள்ள வச்சப்போ அந்த ஏசி இடையூறுகள் முற்றிலுமா மறைஞ்சிடுச்சு. ஆனா நம்ம சுழற்சியால வந்த அந்த டிசி மின்னழுத்தம் அப்படியே இருந்துச்சு. இது தாங்கள் அளக்குறது வெளியில வர்ற நாய்ஸ் இல்ல, உண்மையிலேயே பூமியோட காந்த போல வெட்டுக்களால் ஏற்படுற விளைவுதான் அப்படிங்கிறத சந்தேகத்திற்கு இடம் என்று நிரூபிச்சது. தெளிவா புரியுது. எனக்கு இப்போ ஒரு பேசிக் கொஸ்டின் வருது. ஏன் அவங்க இந்த மேங்கனீஸ் ஜிங்க் ஃபெரைட் மாதிரி ஒரு சிக்கலான மெட்டீரியலை தேடி போகணும்? நம்ம வீடுகள்ல பயன்படுத்துறோமே காப்பர் வயர்கள், அந்த செம்பை பயன்படுத்துனா இன்னும் அதிக மின்சாரம் கிடைக்குமே? அதுதான் இல்ல. காப்பரோட மின்கெடுத்த திறன் ரொம்ப ரொம்ப அதிகம். அதனால அதோட மேக்னெட்டிக் க்ரோனாலிஸ் நம்பர் ஒன்ன விட பல மடங்கு அதிகமா இருக்கும். ஓ ஆனா நம்ம முக்கிய கண்டிஷனே எலக்ட்ரான்கள் மந்தமா இருக்கணும்ன்றது தானே? ஆமா. காப்பர்ல எலக்ட்ரான்கள் ரொம்ப வேகமா நகர்ந்து அந்த மின்னழுத்த சுவரை ஒரு நொடில எழுப்பிடும். அதனால அதுல தொடர்ச்சியான கரண்ட் கிடைக்காது. சொல்லப்போனா இதுக்கு முன்னாடி வெல்ட்காம்ப் மற்றும் வின் கார்டன் அப்படிங்கிற ரெண்டு விஞ்ஞானிகள் இதே மாதிரி ஒரு பரிசோதனையை செஞ்சு முழுமையா ஃபெயில் ஆனாங்க. அவங்க ஏன் தோத்தாங்க? காப்பரை யூஸ் பண்ணதாலயா? அது ஒரு காரணம். அவங்க காப்பர ட்ரை பண்ணி தோத்தாங்க. அதுக்கப்புறம் இதே மேங்கனீஸ் ஜிங்க் குழாயும் பயன்படுத்தினாங்க. ஆனா அப்பவும் தோற்று போனாங்க. அட அதே பொருளை பயன்படுத்தியும் தோத்தாங்களா? எங்க தப்பு செஞ்சாங்க? அவங்க பயன்படுத்திய குழாயோட சைஸ் தப்பு. ரொம்ப குறைவான நீளம் கொண்ட குழாயை யூஸ் பண்ணாங்க. நீளம் கம்மியா இருந்தா என்ன பிரச்சனை? குழாயோட நீளம் குறைவா இருந்தா அதோட தொறந்த முனைகள்ல காந்தப்புலக்கோடுகள் சிதைஞ்சிடும். அந்த சிதைவு எலக்ட்ரான்கள் ஓடுற பாதையை குழப்பி விதியை உடைக்கத் தேவையான அந்த சரியான கணித ஓட்டையை அழிச்சிடும். ஓஹோ! அது மட்டும் இல்லாம அவங்க அந்த குழாய் பூமியோட சுழற்சி அச்சுக்குக்கு செங்குத்தா வைக்கிறதுக்கு பதிலா தப்பான அச்சுல சுழட்டுனாங்க. சைபா குழு இந்த பழைய தப்புகளை எல்லாம் ஆழமா படிச்சு நீளமான குழாயை பயன்படுத்தி சரியான ஆக்சிஸ்ல வச்சு இந்த சாதனையை செஞ்சிருக்காங்க. சூப்பர். இங்கேதான் எனக்கு ஒரு மிகப்பெரிய தத்துவார்த்த பிரச்சனை, அதாவது ஃபிலாசஃபிகல் ப்ராப்ளம் வருது. பிரபஞ்சத்தோட மிக முக்கியமான விதிகள்ல ஒன்னு லா ஆஃப் கன்சர்வேஷன் ஆஃப் எனர்ஜி, அதாவது ஆற்றல் அழிவின்மை விதி. ஆமா, ஆற்றலை ஆக்கவோ அழிக்கவோ முடியாது. எந்த ஒரு எனர்ஜியும் இல்லாம தானா மின்சாரம் உருவாக முடியாது. இந்த குழாயில எந்த பேட்டரியும் இல்ல, சுழற்ற மோட்டாரும் இல்ல. அப்படி என்றால் இதுல உற்பத்தி ஆகுற கரண்டுக்கு தேவையான அந்த மூல ஆற்றல் எங்கிருந்துதான் வருது? அந்த ஆற்றல் ஒரு பிரம்மாண்டமான சோர்ஸ்ல இருந்து வருது. பூமியோட சுழற்சி இயக்க ஆற்றல்ல இருந்து. ரொட்டேஷனல் கைனெட்டிக் எனர்ஜி. இதை இயற்பியல்ல பாயிண்டிங் வெக்டார் அப்படிங்கிற ஒரு கான்செப்ட் மூலமா அவங்க விளக்குறாங்க. ஒரு நிமிஷம், பாயிண்டிங் வெக்டார்ங்கிறத கொஞ்சம் சிம்பிளா பார்ப்போமா? ஆற்றல் அப்படிங்கிறது எந்த ஒரு வயரும் இல்லாம வெறும் வெற்றிடத்தின் வழியா பூமி சுத்துறதுலிருந்து நேரடியாக இந்த குழாய்க்குள் பாயுதுன்னு சொல்றீங்களா? மிகச் சரியாக சொன்னீங்க. பூமி சுழலும் போது அதோட சுழற்சி ஆற்றலானது காந்தபுரத்தின் வழியாக மின்காந்த ஆற்றலாக மாறி இந்த குழாய்க்குள் செலுத்தப்படுது. பாயிண்டிங் வெக்டார் அப்படிங்கிறது ஆற்றல் எந்த திசையில எவ்வளவு பாயுதுங்கிறத குறிக்கிற ஒரு அளவுகோள். இதை நான் எப்படி புரிஞ்சுக்கலாமா? நம்ம சைக்கிள் ஓட்டும்போது டயர்ல உரசும்படி ஒரு சின்ன டைனமோவை பொருத்துவோம் இல்லையா? ஆமா, லைட் எரிய வைக்க. சைக்கிள் சக்கரம் சுழல்ற ஆற்றலை டைனமோ உறிஞ்சி விளக்கை எரிய வைக்கும். அதேபோல, பூமிங்கிற ஒரு மாபெரும் சக்கரம் சுற்றும் போது, இந்த காந்த குழாய் ஒரு கண்ணுக்கு தெரியாத டைனமோ போல செயல்பட்டு, பூமியோட சுழற்சியை பயன்படுத்தி மின்சாரத்தை உருவாக்குது. இதுக்கு பேர்தான் காந்த தடைன்னு சொல்லுவாங்களா? ஆமாம், நீங்க சக்கரத்துல டைனமோவை வைக்கும்போது அது ஒரு லேசான உராய்வை ஏற்படுத்தி சக்கரையோட வேகத்தை குறைக்கும் இல்லையா? அதேபோல இந்த குழாய் மின்சாரத்தை உருவாக்கும்போது அது பூமியோட சுழற்சியில ஒரு மிக சிறிய காந்த தடையை மேக்னெட்டிக் பிரேக்கிங்கை ஏற்படுத்துது. அட கடவுளே, ஒருவேளை நாம நாளைக்கே இதுபோல உலகம் முழுத்துக்கு பெரிய பெரிய பிளான்ஸ் அமைச்சு மின்சாரம் தயாரிச்சுக்கிட்டே இருந்தா என்ன ஆகும்? பூமியோட சுழற்சி வேகம் குறைஞ்சு ஒரு நாள் பூமி சுத்துறதே நிறுத்திடுமா? தியரிட்டிக்கலா பார்த்தா ஆமா, பூமியோட வேகம் குறையத்தான் செய்யும். ஆனா நம்பர்ஸ வச்சு பார்த்தா நீங்க பயப்பட தேவையே இல்லை. ஏன் அவ்வளவு சின்ன அளவா அது? ஆமா, ஒட்டுமொத்த உலகத்துக்கும் தேவையான எல்லா மின்சாரத்தையும் நாம இந்த முறை மூலமா மட்டுமே எடுத்தா கூட ஒரு தசாப்தத்துக்கு அதாவது பத்து வருஷத்துக்கு வெறும் ஒரு மில்லி வினாடிக்கும் குறைவாதான் பூமியோட சுழற்சி குறையும். அப்பாடா உலகமே இருண்டுடுமோன்னு ஒரு நிமிஷம் பயந்துட்டேன். பயப்படவே வேணாம். சொல்லப்போனா நிலாவோட ஈர்ப்பு விசையால இயற்கையாவே கடல்ல ஏற்படுற அலைகள் பூமியோட சுழற்சிய இதவிட பல மடங்கு அதிகமா குறைச்சுக்கிட்டு தான் இருக்கு. ஓ அதோட கம்பேர் பண்ணும்போது இது ஒண்ணுமே இல்ல. சரி, இந்த 17 மைக்ரோ வோல்ட்ட வச்சு நாம என்ன செய்ய முடியும்? ஒரு சின்ன எல்இடி லைட்ட கூட எரிய வைக்க முடியாதே. எதிர்காலத்துல இது எப்படி பிராக்டிகலா கொண்டு வருவாங்க? இது சாத்தியம்னு காட்டுற ஒரு ப்ரூஃப் ஆஃப் கான்செப்ட். எதிர்காலத்துல இதோட சைஸ சிறுசாக்கி குழாயோட தடிமனை குறைச்சு இன்னும் பெட்டரான காந்தத்திறன் கொண்ட புது மெட்டீரியல்ஸ் யூஸ் பண்ணா வோல்டேஜ பன்மடங்கு அதிகரிக்கலாம். ஸ்கேல் அப் பண்ண முடியும்னு சொல்றீங்க. ஆமா, முக்கியமா பல சின்ன உருளைகளை ஒரு பேட்டரில செல்ஸ் அடுக்குவோம்ல அந்த மாதிரி சீரிஸா தொடர்ச்சியா இணைப்பதன் மூலமா அதிக மின்னெழுத்தத்தை நம்மால பெற முடியும். குறிப்பா விண்வெளித்துறையில சாட்டிலைட்ஸ்க்கு இது ஒரு மிகப்பெரிய வரப்பிரசாதமா அமையும். விண்வெளியிலயா அங்க எப்படி இது பயன்படும்? பூமியை சுத்தி வர செயற்கைக்கோள்கள் வினாடிக்கு பல கிலோமீட்டர் வேகத்துல டிராவல் பண்ணுது. வேகம் அதிகமா இருந்தா அதுல இருந்து கிடைக்கிற கரண்டும் ரொம்ப அதிகமா இருக்கும். கரெக்ட். சூரிய ஒளி படாத இருண்ட பகுதிகள்ல பயணிக்கும் போதோ இல்ல பேட்டரிகள் ஃபெயில் ஆகுற டைம்லயோ எந்த ஒரு நகரம் பாகமும் இல்லாத எரிபொருளே தேவையற்ற தேய்மானம் இல்லாத ஒரு முடிவற்ற பேட்டரியா இந்த தொழில்நுட்பம் பயன்பட வாய்ப்பு இருக்கு. உண்மையிலேயே நம்பவே முடியல. நாம ஒரு காலத்துல மேஜிக்னோ இல்ல வெறும் சயின்ஸ் ஃபிக்ஷன்னோ நினைச்ச விஷயங்களை இன்னைக்கு நம்ம கண் முன்னே நிஜமாயிட்டு இருக்கு. 1832ல ஃபாரடேவால சாத்தியமில்லைன்னு சொல்லப்பட்ட ஒரு விஷயம் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு அப்புறம் ஒரு சின்ன கணித நிபந்தனை மூலமா இன்னைக்கு சாத்தியமாகி இருக்கு. இயற்கை எப்போதுமே விதிகளுக்கு கட்டுப்பட்டதுதான். ஆனால் அந்த விதிகளை நாம் எந்த கோணத்தில் புரிஞ்சுக்கிறோம், அதில் உள்ள நுணுக்கங்களை எப்படி அப்ரோச் செய்கிறோம், தோல்விகளில் இருந்து எப்படி பாடம் கற்றுக் கொள்கிறோம் என்பதுலதான் மனித அறிவோட உச்சமே அடங்கி இருக்கிறது. வெல்ட்காம்ப் தோற்று இடத்தில் சைபா குழு வென்று இருக்கிறார்கள். நிச்சயமா, இந்த ஆழமான அலசல் மூலியமா நாம பல புது விஷயங்களை கத்துக்கிட்டோம். ஒரு சாதாரண மரமேஜை மேல வைக்கப்பட்ட ஒரு சின்ன காந்த குழாய் பூமியோட மாபெரும் சுழற்சியோடும் காந்த புலத்தோடும் எப்படி நேரடியாக கனெக்ட் ஆகுதுன்னு பார்த்தோம். ஆமா. சீபேக் விளைவு மாதிரி தடைகளைத் தாண்டி ஒரு மாபெரும் கண்டுபிடிப்பு எப்படி துல்லியமா நிரூபிக்கப்படுதுன்னு புரிஞ்சுகிட்டோம். கண்ட்ரோல் எக்ஸ்பெரிமெண்ட்ஸ்ல இருந்து பாயிண்டிங் வெக்டர் வரை அறிவியலோட பல சுவாரசியமான பரிமாணங்களை இன்னைக்கு தொட்டுப் பார்த்திருக்கோம். இந்த அலசல் கேட்கிற உங்களோட அறிவியல் தேடலுக்கு ஒரு புது உந்துதலை தந்திருக்கும்னு நம்புறோம். அறிவியலோட பயணம் எப்பவுமே முடிவில்லாதது. ஒரு கதவு பர்மனென்ட்டா மூடிருச்சுன்னு நாம நினைக்கும்போது கணிதமும் இயற்பியலும் கைகோர்த்து வேற ஒரு பிரம்மாண்டமான கதவை திறக்குவதற்கு இந்த ரிசர்ச் ஒரு மிகச்சிறந்த உதாரணம். மிகச்சரி. முடிப்பதற்கு முன்னாடி, கேட்கிறவங்களுக்கு ஒரு சின்ன ஆனா ஆழமான சிந்தனைக்கான கேள்வியை விட்டுட்டு போறேன். பூமியோட சுழற்சி ஆற்றலையே நாம எப்படி ஒரு சின்ன காந்த குழாய் மூலமா மின்சாரமா மாத்த முடியும்னா, இந்த பிரபஞ்சத்துல நம்ம சுற்றி வீணாகிட்டு இருக்க இன்னும் எத்தனை பிரம்மாண்டமான ஆற்றல் மூலங்களை நாம கவனிக்க தவறி இருக்கோம்? பல பழைய இயற்பியல் சமன்பாடுகள், இந்த விசைகள் தங்களைத்தானே கேன்சல் பண்ணிடும்னு சொல்றத, அப்படியே நம்பி நம்ம இன்னும் எதையெல்லாம் ரிசர்ச் பண்ணாம விட்டுருக்கோம்? அந்த விதிகளோட இரண்டு மூளைகள்ல இன்னும் எத்தனை முடிவற்ற ஆற்றல் மூலங்கள் நமக்காக ஒழிஞ்சுகிட்டு இருக்கு? கொஞ்சம் யோசிச்சு பாருங்க. மீண்டும் ஒரு சுவாரசியமான அலசல்ல சந்திப்போம்.